ClickCease
+ 1-915-850-0900 spinedoctors@gmail.com
Seleccione Páxina
Explorando o papel da fascia toracolumbar na dor de costas

Explorando o papel da fascia toracolumbar na dor de costas

Can the thoracolumbar fascia cause or contribute to lower back pain and inflammation?

Explorando o papel da fascia toracolumbar na dor de costas

Fascia toracolumbar

Tissue behind the spinal column, positioned at both the lower back and mid-back levels, is connected to the thoracolumbar fascia, also called the lumbodorsal fascia or LF. The fascia is a thick connective tissue that covers and supports all the body’s muscles, bones, tendons, ligaments, and organs. The fascia also contains nociceptive nerve endings, also known as free nerve endings, that arise from the central nervous system, i.e., the brain and spinal cord, which may be responsible for some forms of back pain and stiffness caused by injury or inflammation.

Anatomía

The thoracolumbar fascia is divided into three layers:

  1. Back or posterior layer.
  2. Capa media
  3. Front or anterior layer. (Willard, F. H. et al., 2012)

Many of the back muscles attach to the thoracolumbar fascia. The erector spinae muscle group, known as the paraspinals, runs longitudinally down the spine. They are attached to the thoracolumbar fascia and the bony spine. The lumbar part of the posterior layer of the thoracolumbar fascia extends from the lowest rib to the top of the hip bone or the iliac crest. On the same path, it connects with the transverse abdominal muscle. The thoracolumbar fascia connections help bridge the back muscles to the abdominal wall muscles. The latissimus dorsi, a large back muscle that bears and moves the body’s weight with the arms and shoulders, is also connected to the thoracolumbar fascia, with the fibers extending outward from the fascia. The front part of the thoracolumbar fascia, or anterior layer, covers a muscle called the quadratus lumborum. This muscle bends the trunk to the side, helps maintain a healthy posture, and is often focused on muscle-related lower back pain.

What the Fascia Does

The thoracolumbar fascia, examined from the back of an anatomical drawing or diagram, is diamond-shaped. Its shape, large size, and central location uniquely position it to unify and synchronize the upper body’s movements with the lower body’s. The fascia’s fibers are very strong, enabling the tissue sheath to lend support (Willard, F. H. et al., 2012) . The tissue is also flexible, enabling it to help circulate forces of movement and contralateral movements as the back muscles contract and relax. An example is walking.

Dor nas Costas

Scientists and doctors don’t know for sure, but it’s possible that the thoracolumbar fascia may contribute to lower back pain. A study found that the fascia may generate back pain based on: (Wilke, J. et al., 2017)

  • Sustaining micro-injuries and/or inflammation, which are often related, may cause signal changes in the free nerve endings in the fascia. Nerve endings acquire information from the outer areas of the body, like skin and other fascia, and relay it back to the central nervous system. The theory is that when the fascia close to the skin becomes injured, damaged, and/or backed up with inflammatory chemicals and substances, it is communicated as pain and other sensations back to the brain and spinal cord.
  • After a back injury, tissues tighten and stiffen. Some studies of patients with back pain noted alterations in their thoracolumbar fascia.
  • Injuries tend to stimulate nerves, which can lead to increased sensitivity.

Injury Medical Chiropractic and Functional Medicine Clinic focuses on and treats injuries and chronic pain syndromes through personalized care plans that improve ability through flexibility, mobility, and agility programs to relieve pain. Our providers use an integrated approach to create personalized care plans for each patient, including Functional Medicine, Acupuncture, Electro-Acupuntura, and Sports Medicine principles. Our goal is to relieve pain naturally by restoring health and function to the body. If other treatment is needed, Dr. Jimenez has teamed up with top surgeons, clinical specialists, medical researchers, and rehabilitation providers to provide the most effective treatments.


Ciática, causas, síntomas e consellos


References

Willard, F. H., Vleeming, A., Schuenke, M. D., Danneels, L., & Schleip, R. (2012). The thoracolumbar fascia: anatomy, function and clinical considerations. Journal of anatomy, 221(6), 507–536. doi.org/10.1111/j.1469-7580.2012.01511.x

Wilke, J., Schleip, R., Klingler, W., & Stecco, C. (2017). The Lumbodorsal Fascia as a Potential Source of Low Back Pain: A Narrative Review. BioMed research international, 2017, 5349620. doi.org/10.1155/2017/5349620

As lesións máis comúns de loita libre e como curalas

As lesións máis comúns de loita libre e como curalas

For wrestling athletes or those thinking about getting into the sport, can knowing about common injuries help in rehabilitation and prevention?

As lesións máis comúns de loita libre e como curalas

Lesións de loita libre

Wrestling is an intense and demanding sport. Studies have found that football and wrestling are the two high school sports with the highest risk of serious injury to athletes (Center for Injury Research and Policy, 2009). The injury rate for college wrestlers is 9 injuries per 1,000 athlete exposures. (Kroshus, E. et al., 2018) While most wrestling injuries include strains and sprains, there can also be serious traumatic and unusual injuries. Using proper safety gear and learning correct techniques can significantly reduce the risk of injuries. The majority occur during competition.

Común

The most common wrestling injuries are similar to those in other sports and include:

Dolor muscular

  • Muscle soreness that is experienced 12 to 48 hours after an intense workout or competition.
  • Resting is often all that is needed to recover.

Contusións e contusións

  • Sparring, take-downs, and hard landings can result in various bruises and contusions.

Esguinces e cepas

  • Rest, ice, compression, and elevation are recommended to treat sprains and strains immediately.

Distorsións do nocello

  • Ankle sprains occur when surrounding ligaments stretch and tear around the joint.

Escordaduras de pulso

  • Typically, it occurs when stretching or tearing the ligaments.
  • Falling or landing on the hands is a common cause.

Síndrome de sobreentrenamento

  • Frequently occurs in athletes who train beyond the body’s ability to recover.

Deshidratación

  • When trying to make weight, dehydration can be a serious health problem that many wrestlers experience.

Outras Lesións

Other injuries common in wrestling:

  • Wrist tendinitis
  • Fracturas dos dedos
  • Síndrome da banda Iliotibial
  • Meniscus tears
  • Groin pull
  • Hamstring pull or tear
  • Pulled calf muscle
  • Tendinite de Aquiles
  • Rotura do tendón de Aquiles
  • Clavicle/Collarbone fracture
  • Concussão

Serio

The forcing of a joint beyond its normal range of motion is the most common cause of serious injuries. The most serious wrestling injuries affect the neck, shoulder, elbow, and knee and include:

pescozo

  • The cervical vertebrae are often forced into vulnerable positions during various techniques and movements, which can result in a neck injury. Common types include:
  • Tensión do pescozo
  • Correa do látego
  • Cervical Fracture

ombreiro

  • A combination of leverage and twisting causes most upper body and shoulder injuries during competition. Types of shoulder injuries include:
  • Lesión de manguito rotador
  • Shoulder separation
  • Luxación do ombreiro

Elbow Dislocation

  • Elbows are under tremendous strain when maneuvering.
  • Dislocations of the radial head are often related to the athlete bracing for a fall on an outstretched arm during take-downs.

xeonllo

  • Most knee injuries occur to the ligaments of the knee joint.
  • These include anterior and posterior cruciate ligament or ACL/PCL injuries.

Seguridade

Wrestling requires flexibility, strength, and proper technique to prevent injury, combined with thorough instruction and coaching and following basic safety precautions. Some tips include.

Equipo de seguridade

  • Wear appropriate headgear and mouthguards during practices, meets, and tournaments.

Improving Joint Flexibility

  • Wrestlers with a high degree of shoulder flexibility have fewer injuries.
  • The flexibility of the lower back, hamstrings, elbows, and cervical spine should also be worked on.​

Gain or Lose Weight Safely

  • Avoid dramatic weight loss and weight-gaining strategies by maintaining healthy nutrition and hydration during the season.

Avoiding Dangerous Holds and Slam Moves

  • Safe wrestling techniques need to be followed as these can generate severe injuries.

Regardless of how common or seemingly not serious an injury or medical condition is, it’s important to rest and recover and tell a coach and profesional sanitario, as some injuries and conditions can become serious if left untreated. Injury Medical Chiropractic and Functional Medicine Clinic focuses on and treats injuries and chronic pain syndromes through personalized care plans that improve ability through flexibility, mobility, and agility programs to relieve pain. Our providers use an integrated approach to create personalized care plans for each patient, including Functional Medicine, Acupuncture, Electro-Acupuncture, and Sports Medicine principles. Our goal is to relieve pain naturally by restoring health and function to the body. If other treatment is needed, Dr. Jimenez has teamed up with top surgeons, clinical specialists, medical researchers, and rehabilitation providers to provide the most effective treatments.


Perseverance and Power


References

Nationwide Children’s Hospital. (2024). Center for Injury Research and Policy. www.nationwidechildrens.org/research/areas-of-research/center-for-injury-research-and-policy

Kroshus, E., Utter, A. C., Pierpoint, L. A., Currie, D. W., Knowles, S. B., Wasserman, E. B., Dompier, T. P., Marshall, S. W., Comstock, R. D., & Kerr, Z. Y. (2018). The First Decade of Web-Based Sports Injury Surveillance: Descriptive Epidemiology of Injuries in US High School Boys’ Wrestling (2005-2006 Through 2013-2014) and National Collegiate Athletic Association Men’s Wrestling (2004-2005 Through 2013-2014). Journal of athletic training, 53(12), 1143–1155. doi.org/10.4085/1062-6050-154-17

Prevención e tratamento da fascite plantar con varios estiramentos

Prevención e tratamento da fascite plantar con varios estiramentos

Poden varios estiramientos axudar a aliviar as persoas con fascite plantar para reducir a dor dos pés e restaurar a función da marcha?

introdución

Como seres humanos, estamos constantemente en movemento, e os nosos pés son os que pasan factura despois dun longo día. Os pés teñen varios músculos, ligamentos, tendóns e tecidos brandos que axudan a protexer as articulacións e proporcionan estabilidade. Os pés forman parte das extremidades inferiores do corpo que axudan á mobilidade e á forza da parte superior do corpo. Cando moitas persoas están constantemente en pé, os músculos e ligamentos quedan sobrecargados e poden converterse en problemas similares a dor. Na maioría das veces, é só dores musculares e dor; con todo, cando os movementos repetitivos comezan a causar máis problemas nos pés, pode provocar micro bágoas na fascia do pé. Isto, á súa vez, pode levar ao desenvolvemento de fascitis plantar, afectando a capacidade de marcha dunha persoa. O artigo de hoxe analiza como a fasciite plantar afecta a función da marcha e como varios estiramientos poden axudar a aliviar a fasciite plantar. Comentamos con provedores médicos asociados certificados que consolidan a información dos nosos pacientes para avaliar a fasciite plantar e as súas comorbilidades asociadas. Tamén informamos e guiamos aos pacientes en varios tramos para a fasciite plantar e facemos aos seus provedores médicos asociados preguntas complicadas para integrar un plan de tratamento personalizado para incorporar varios tramos para reducir os síntomas similares á dor correlacionados con ela. O doutor Jiménez, DC, inclúe esta información como servizo académico. retratação.

 

Como afecta a fasciite plantar a función da marcha

Tes a sensación de estar camiñando torto dun lugar a outro? Sentes unha dor punzante cando das os teus primeiros pasos? Ou sentes dor constante nos teus pés mentres descansas? Como se dixo anteriormente, moitas persoas están constantemente en pé e trataron con algunha dor que pode afectar a súa calidade de vida. Dado que os pés forman parte das extremidades inferiores do corpo, unha persoa que experimenta moita dor nos seus talóns pode provocar unha afección musculoesquelética crónica coñecida como fascite plantar. A fascia plantar xoga un papel importante no corpo humano xa que axuda coa biomecánica normal do pé, soporta o arco e proporciona absorción de impactos cando unha persoa está a pisar. (Buchanan et al., 2024) Cando unha persoa estivo facendo movementos repetitivos nos seus pés, pode levar ao desenvolvemento de fascitis plantar. A fasciite plantar é unha enfermidade musculoesquelética común que causa cambios dexenerativos crónicos na fascia plantar. Esta enfermidade musculoesquelética tamén está asociada a factores mecánicos como o estrés repetitivo e a carga de peso que poden provocar microdesgarros nas fibras musculares. (Tseng et al., 2023) Ese punto fai que moitos individuos teñan problemas de marcha e outras comorbilidades.

 

 

Algúns factores de risco correlacionados coa fascite plantar son a diminución do ROM na flexión plantar e o aumento da carga de tracción, o que pode provocar que moitas persoas teñan problemas de marcha mentres camiñan. (Hamstra-Wright et al., 2021) Dado que moitas persoas dependen de camiñar e están experimentando dor pola fascite plantar, non só se ve afectada a súa función de marcha, senón que tamén se ven afectados os músculos circundantes das pernas. Os síntomas da dor como a debilidade muscular intrínseca, a forza muscular reducida nas pernas e a flexión dorsal, a discrepancia na lonxitude das pernas e a deformidade do arco poden aumentar as posibilidades de desenvolver fasciite plantar. (Khammas et al., 2023) Isto pode provocar que moitas persoas teñan unha disfunción da marcha xa que a dor pode ser insoportable. Ademais, cando as persoas tratan coa fascite plantar, cambian o seu peso a un lado do seu corpo para reducir a dor e permitir que os seus músculos secundarios asuman a carga de peso innecesaria. Afortunadamente, hai formas de minimizar os efectos similares á dor da fascite plantar e axudar a restaurar a función da marcha dunha persoa.

 


Que é a fasciite plantar?-Vídeo


Estiramentos efectivos para aliviar a fasciite plantar

 

Cando se trata de reducir a fasciite plantar, moitas persoas buscan varios tratamentos para reducir os síntomas similares á dor que causan a súa disfunción da marcha. Moitas persoas buscan tratamentos non cirúrxicos e cirúrxicos para atopar a solución adecuada para a súa fascite plantar. Dependendo da gravidade da dor que afecta aos seus pés, o obxectivo principal é reducir a carga compresiva do tecido e proporcionar un plan de tratamento personalizado para educar e tratar a fasciite plantar. (Morrissey et al., 2021) Unha das mellores formas de reducir a dor da fascite plantar é incorporando varios tramos. Varios tramos para a fasciite plantar poden ser efectivos xa que poden axudar a aliviar a dor e mellorar a forza muscular nos músculos extrínsecos e intrínsecos do pé. (Boonchum et al., 2020) A continuación móstranse algúns tramos que moitas persoas con fascite plantar poden facer na casa para aliviar a dor.

 

Toalla Stretch

Este sinxelo tramo é perfecto para a mañá, especialmente antes de dar os primeiros pasos.

Como facelo:

  • Séntese ao lado da cama coas pernas rectas diante de ti.
  • Enrola unha toalla arredor da planta dos pés e suxeita cada extremo coas mans.
  • Tira a toalla cara a ti mentres intentas manter os xeonllos rectos ata sentir un estiramento ao longo da parte inferior do pé e da pantorrilla.
  • Manteña a posición durante 15 a 30 segundos.
  • Repita 2-3 veces para cada pé.

 

Estiramentos da pantorrilla

Os músculos da pantorrilla axustados poden agravar a fasciite plantar. Estirar os becerros pode aliviar a presión sobre a fascia plantar.

Como facelo:

  • Párate preto dunha parede cun pé atrás e outro diante de ti.
  • Manteña o talón traseiro no chan e dobra o xeonllo dianteiro ata sentir un estiramento no músculo da pantorrilla da perna traseira.
  • Manteña durante uns 30 segundos e cambia.
  • Repita 2-3 veces para cada perna.

 

Estiramento da fascia plantar

Estirar directamente a fascia plantar pode axudar a aliviar a dor e mellorar a función do pé.

Como facelo:

  • Senta co teu pé afectado e colócao sobre o lado oposto.
  • Use a man para tirar os dedos dos pés cara atrás cara á canela ata sentir un estiramento ao longo do arco do pé.
  • Manteña o estiramento durante polo menos 15 segundos e repíteo tres veces.

 

Estiramento do tendón de Aquiles

Este estiramento axuda tanto aos músculos da pantorrilla como á fascia plantar.

Como facelo:

  • Párate co pé afectado detrás de ti.
  • Manteña o talón abaixo e dobre lixeiramente o xeonllo.
  • Manteña a posición durante 15-20 segundos e despois relaxa.
  • Repita 2-3 veces para cada perna.

 

Recollida de mármore

Fortalecer os músculos ao redor do pé tamén pode apoiar o proceso de curación.

Como facelo:

  • Sente nunha cadeira
  • Despois, páxencaixe 20 canicas e unha cunca no chan ante os teus pés.
  • Use os dedos dos pés para coller unha canica e colócaa nunha cunca unha a unha.
  • Repita ata que teña todas as canicas na cunca.

 


References

Boonchum, H., Bovonsunthonchai, S., Sinsurin, K. e Kunanusornchai, W. (2020). Efecto dun exercicio de estiramento na casa sobre o movemento multisegmental do pé e os resultados clínicos en pacientes con fascite plantar. J Interacción neuronal musculoesquelética, 20(3), 411-420. www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/32877978

www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7493445/pdf/JMNI-20-411.pdf

Buchanan, BK, Sina, RE e Kushner, D. (2024). Fascitis plantar. En StatPearls. www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28613727

Hamstra-Wright, KL, Huxel Bliven, KC, Bay, RC e Aydemir, B. (2021). Factores de risco para a fasciite plantar en individuos fisicamente activos: unha revisión sistemática e metaanálise. Saúde deportiva, 13(3), 296-303. doi.org/10.1177/1941738120970976

Khammas, ASA, Mahmud, R., Hassan, HA, Ibrahim, I. e Mohammed, SS (2023). Unha avaliación da fascia plantar con resultados ecográficos en pacientes con fascite plantar: unha revisión sistemática. J Ultrasóns, 26(1), 13-38. doi.org/10.1007/s40477-022-00712-0

Morrissey, D., Cotchett, M., Said J'Bari, A., Prior, T., Griffiths, IB, Rathleff, MS, Gulle, H., Vicenzino, B. e Barton, CJ (2021). Xestión da dor do talón plantar: unha guía de mellores prácticas informada por unha revisión sistemática, razoamento clínico experto e valores do paciente. Br J Deportes Med, 55(19), 1106-1118. doi.org/10.1136/bjsports-2019-101970

Tseng, WC, Chen, YC, Lee, TM e Chen, WS (2023). Fascitis plantar: unha revisión actualizada. Ecografía J Med, 31(4), 268-274. doi.org/10.4103/jmu.jmu_2_23

retratação

Marcha neuropática: unha análise das anomalías da marcha

Marcha neuropática: unha análise das anomalías da marcha

As terapias físicas poden axudar a tratar unha marcha elevada por lesións ou afeccións médicas e restaurar os patróns normais de marcha das persoas que teñen ou están a desenvolver unha?

Marcha neuropática: unha análise das anomalías da marcha

Análise antropométrica de andar ou andar nunha cinta de correr

Marcha neuropática

A marcha neuropática, tamén coñecida como marcha equina ou de paso alto, é un tipo de anormalidade da marcha que fai que os individuos levanten as cadeiras para levantar as pernas máis do normal. Prodúcese cando os individuos teñen unha caída do pé ou un equino do nocello debido á perda de flexión dorsal. Como resultado, o pé colga cos dedos apuntando cara abaixo, o que fai que os dedos se arrastren mentres camiña. O pé pode parecer flojo cando cae. A caída do pé é causada pola debilidade ou parálise do músculo tibial anterior diante do óso da canela. O músculo tibial anterior contráese para axudar a flexionar o pé e o nocello mentres camiña, garantindo que o pé limpa o chan e non arrastre. Os individuos con debilidade ou parálise da tibia anterior poden ter unha marcha neuropática e dobrar excesivamente a cadeira e o xeonllo mentres avanzan, levantando a perna do chan para despexar o pé e evitar tropezar. Un equipo de fisioterapia pode axudar cun patrón de marcha elevado despois dunha enfermidade ou lesión.

Causas

As condicións que poden causar debilidade ou parálise da tibial anterior e un patrón de marcha elevado inclúen:

Sciática

  • A dor causada pola compresión ou irritación do nervio ciático comeza na parte inferior das costas e percorre a parte traseira da perna. (McCabe, FJ, McCabe, JP 2016)

Lesión nerviosa peroneal

  • Danos nas ramas do nervio peroneo do nervio ciático que axudan a mover a parte inferior da perna e do pé. (Medicina Johns Hopkins. 2024)

Esclerose Múltiple

  • Unha enfermidade autoinmune que dana as células nerviosas do cerebro e da medula espiñal. (Taylor, PN et al., 2016)

Golpe

Un provedor de atención médica primaria pode referir un equipo de fisioterapia para axudar a corrixir o patrón de marcha neuropática.

Tratamento

O tratamento pode implicar varias terapias que se centran no músculo tibial anterior.

  • Os exercicios de nocello dirixidos poden axudar a fortalecer o músculo.
  • Os estiramentos da pantorrilla poden axudar a manter o rango de movemento do nocello.
  • Adestramento da marcha exercicios.
  • Os exercicios de equilibrio axudarán a mellorar a propiocepción xeral, ou a sensación da posición e do movemento do corpo.
  • A estimulación eléctrica neuromuscular, ou NMES, pode axudar a mellorar a función do músculo. (Hollis, S., McClure, P. 2017)
  • A estimulación eléctrica contrae artificialmente o músculo para restaurar a función correcta.
  • Para a debilidade tibial anterior causada pola ciática, pódense prescribir exercicios de descompresión nas costas para aliviar a presión do nervio ciático.
  • Os exercicios liberan o nervio para restaurar a transmisión normal do sinal arriba e abaixo polo nervio da parte inferior das costas.
  • A estimulación eléctrica neuromuscular tamén se pode usar para mellorar a función muscular.

Dispositivos de asistencia para a marcha

Un terapeuta pode suxerir o uso dun dispositivo de asistencia para axudar ao paciente a camiñar correctamente. Isto podería incluír un andador con rodas ou un bastón quad. Unha solución temporal á debilidade do tibial anterior é elevar o pé mentres camiña cunha banda elástica. Ata unha banda ao redor da perna debaixo do xeonllo e asegúraa ao redor da bola do pé. Ao balancear a perna cara adiante, a banda tira o pé cara arriba. Usalo como solución temporal pode axudar a manter unha mobilidade segura. Ás veces, a parálise do músculo tibial anterior pode facerse permanente. Neste caso, os individuos poden beneficiarse dun aparato especial chamado ortese nocello-pé. O soporte axuda a levantar o pé e os dedos do chan.

Para as persoas preocupadas por perder o equilibrio e caer, hai formas de mellorar os patróns de camiñada para estar seguros. Un médico pode recomendar terapia física para corrixir a marcha, fortalecer o músculo tibial anterior, mellorar o equilibrio e educar sobre a prevención de lesións. As persoas deben discutir os síntomas e as condicións cun médico de cabeceira, un provedor de coidados de saúde ou un especialista para orientalos na dirección correcta e determinar o mellor tratamento.

A Clínica de Medicina Funcional e Quiropráctica Médica de Lesións usa un enfoque integrado personalizado para o individuo que se centra no que funciona para eles e trata as lesións e síndromes de dor crónica a través de plans de coidados personalizados que melloran a capacidade mediante programas de flexibilidade, mobilidade e axilidade para aliviar a dor. Se é necesario outro tratamento, o doutor Jiménez uniuse cos principais cirurxiáns, especialistas clínicos, investigadores médicos e provedores de rehabilitación para ofrecer os tratamentos máis eficaces.


Controla o movemento e a postura do pé


References

McCabe, FJ e McCabe, JP (2016). Unha presentación inusual de ciática do lado dereito con caída do pé. Informes de casos en ortopedia, 2016, 9024368. doi.org/10.1155/2016/9024368

Medicina Johns Hopkins. (2024). Lesión do nervio peroneo. www.hopkinsmedicine.org/health/conditions-and-diseases/peroneal-nerve-injury

Kaykisiz, EK e Unluer, EE (2017). Unha razón inesperada para a caída do pé illado: accidente vascular cerebral agudo. Paquistán Journal of Medical Sciences, 33(5), 1288–1290. doi.org/10.12669/pjms.335.13593

Taylor, PN, Wilkinson Hart, IA, Khan, MS e Slade-Sharman, DE (2016). Corrección da caída do pé debido á esclerose múltiple mediante o estimulador implantado do pé caído STIMuSTEP. International journal of MS Care, 18(5), 239–247. doi.org/10.7224/1537-2073.2015-038

Hollis, S. e McClure, P. (2017). Estimulación eléctrica intramuscular para a activación muscular do tibial anterior despois da reparación cirúrxica: relato dun caso. The Journal of ortopédica e fisioterapia deportiva, 47 (12), 965–969. doi.org/10.2519/jospt.2017.7368

Xestionar ATM con exercicios de estiramento dirixidos

Xestionar ATM con exercicios de estiramento dirixidos

Poden varios estiramientos proporcionar resultados beneficiosos para as persoas que experimentan dor da ATM proporcionando alivio á mandíbula?

introdución

Moitas persoas usan as súas mandíbulas para comunicarse entre elas, comer comida deliciosa e expresarse. A mandíbula forma parte das extremidades superiores xa que ten cinco músculos que lle permiten funcionar cando a boca se abre ou se pecha, mastigando e movéndose dun lado a outro. Cando as funcións motoras comúns como bocexar, masticar ou falar producen pops ou clics fortes, pode chegar a ser moi doloroso e, con máis frecuencia, provocar disfunción da articulación temporomandibular ou ATM. A ATM é un trastorno articular que pode afectar a capacidade dunha persoa para usar correctamente as súas mandíbulas e pode provocar trastornos viscerais-somáticos que poden afectar ás extremidades superiores, facendo que estean desgrazadas. Afortunadamente, moitas persoas poden incorporar varios tramos para reducir o impacto da ATM e axudar a relaxar os músculos ríxidos ao redor da mandíbula. O artigo de hoxe analiza os efectos da ATM, como varios tramos poden reducir eficazmente a ATM e como os tratamentos non cirúrxicos adicionais poden aliviar a dor da ATM. Comentamos con provedores médicos asociados certificados que consolidan a información dos nosos pacientes para avaliar problemas similares á dor asociados á ATM. Tamén informamos e guiamos aos pacientes en varios tramos de ATM e facemos aos seus provedores médicos asociados preguntas complicadas para integrar un plan de tratamento personalizado para reducir os problemas similares á dor que afectan ás súas mandíbulas. O doutor Jiménez, DC, inclúe esta información como servizo académico. retratação.

 

Os efectos da ATM

Sentes rixidez na mandíbula despois de apertar durante un período prolongado? Escoitas clics fortes excesivos ao abrir ou pechar a mandíbula? Ou cres que a túa mandíbula está constantemente bloqueada, o que dificulta abrir ou pechar a boca? Cando moitas persoas comezan a sentir dor ao redor das súas mandíbulas en exceso, moitas veces pensarían que podería ser dor de dentes, pero en realidade, é a articulación temporomandibular a que está a causar os problemas. O trastorno da articulación temporomandibular, ou ATM, pode desenvolverse por varias causas que poden afectar a mandíbula dunha persoa e provocar dor e molestias. Factores mecánicos como as lesións na mandíbula, a artrite, o apertamento dos dentes e a moenda poden causar unha carga articular excesiva ou desequilibrada na mandíbula, o que pode progresar no desenvolvemento da ATM. (Cardoneanu et al., 2022) Cando se trata de ATM, a dor pode provocar síntomas de tenrura na zona articular da mandíbula, dificultade para masticar, dor de oído e rixidez.

 

 

Ao mesmo tempo, os efectos da dor da ATM caracterízanse a miúdo por molestias localizadas, xa que a ATM é un trastorno musculoesquelético e neuromuscular multifactorial que pode ser difícil de diagnosticar. (Alolayan et al., 2022) Isto é debido a cantos individuos mastigan os seus alimentos por un lado, o que pode levar ao seu desenvolvemento. Cando os músculos maseteros da mandíbula comezan a sobrecargarse na ATM, pode iniciar a remodelación no lado que non funciona da mandíbula e facer que a dor floreza co paso do tempo. (Santana-Mora et al., 2013) Non obstante, ao tratar a dor da ATM, moitas persoas poden buscar varias opcións de tratamento que poidan reducir o deterioro muscular e o desprazamento do disco da mandíbula e axudar a mellorar o rango de movemento mandibular. (Brighenti et al., 2023

 


A ciencia do movemento-vídeo


Por que o estiramento axuda coa ATM

 

Cando se trata de reducir a dor da ATM, moitas persoas poden buscar tratamentos non cirúrxicos para reducir os síntomas de dor superpostos e restaurar a función da mandíbula. Algúns dos principais obxectivos que moitos especialistas en dor poden ter en conta ao tratar a dor da ATM son reducir a dor muscular masticatoria reflexa e axudar a aumentar a función da ATM mediante diversos tratamentos que poden ter un impacto positivo na mandíbula. (Ferrillo et al., 2022) Algúns tratamentos non cirúrxicos inclúen estiramentos múltiples para axudar a relaxar os músculos e a mandíbula circundantes e aliviar a tensión e as molestias asociadas á ATM. 

 

Estiramentos efectivos para o alivio da ATM

O estiramento pode formar parte do plan de tratamento personalizado dunha persoa para reducir a dor da ATM e as súas comorbilidades asociadas. Os exercicios de estiramento e fortalecemento poden afectar positivamente a dor mentres melloran o rango de movemento da ATM e axudan a moitas persoas a restaurar a súa función motora da mandíbula.Byra et al., 2020). A continuación móstranse algúns dos tramos que poden axudar a reducir a dor da ATM e relaxar os músculos da mandíbula. 

 

Exercicio de mandíbula relaxada

  • Como facelo: Coloque a lingua suavemente sobre o paladar detrás dos dentes dianteiros superiores. Isto permite que os dentes se separen mentres se relaxan os músculos da mandíbula.
  • Beneficios: Este exercicio axuda a relaxar a mandíbula e aliviar a tensión muscular.

 

Exercicios parciais de Goldfish

  • Como facelo: Coloque a lingua suavemente no paladar e un dedo diante da orella onde se atopa a ATM. Coloque o dedo medio no queixo. Deixa a mandíbula inferior ata a metade e pecha. Realiza este exercicio seis veces nun conxunto.
  • Beneficios: Este estiramento axuda a orientar o rango de movemento da mandíbula e reduce a rixidez das articulacións.

 

Exercicios completos de Goldfish

  • Como facelo: Semellante á abertura parcial, pero esta vez abre completamente a boca.
  • Beneficios: Este estiramento axuda a mellorar o rango completo de movemento e reducir a rixidez das articulacións.

 

Chin Tucks

  • Como facelo: Sentado erguido nunha cadeira, tirando o queixo cara atrás, creando un "dobre queixo". Manteña durante tres segundos e despois solta.
  • Beneficios: Este exercicio axuda a fortalecer os músculos do pescozo, mellora a postura e reduce a tensión na mandíbula.

 

Consellos adicionais para reducir a ATM

Xunto con estes estiramentos, suxestións adicionais para xestionar e reducir a ATM evitando movementos excesivos da mandíbula e aplicando paquetes quentes/fríos para reducir calquera inflamación residual correlacionada coa ATM. Cando as persoas con ATM comezan a incorporar tratamentos e estiramentos non cirúrxicos para aliviar a dor, pode axudar a aumentar o rango de movemento activo mandibular e proporcionar un alivio beneficioso. (Urbanski et al., 2021) Isto, á súa vez, permite que moitas persoas con dor de ATM teñan máis conciencia do corpo e fagan pequenos cambios na súa saúde e benestar.

 


References

Alolayan, A., Alsayed, SS, Salamah, RM, Ali, KM, Alsousi, M. e Elsayed, S. (2022). Prevalencia dos trastornos da articulación temporomandibular (ATM) e conciencia das prácticas clínicas adecuadas na comunidade de Al-Madinah en Arabia Saudita. F1000Res, 11, 395. doi.org/10.12688/f1000research.104272.2

Brighenti, N., Battaglino, A., Sinatti, P., Abuin-Porras, V., Sánchez Romero, EA, Pedersini, P. e Villafane, JH (2023). Efectos dun enfoque interdisciplinar no manexo dos trastornos temporomandibulares: unha revisión de alcance. Int J Environ Res Public Health, 20(4). doi.org/10.3390/ijerph20042777

Byra, J., Kulesa-Mrowiecka, M. e Pihut, M. (2020). Fisioterapia na hipomobilidade das articulacións temporomandibulares. Folia Med Cracov, 60(2), 123-134. www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/33252600

Cardoneanu, A., Macovei, LA, Burlui, AM, Mihai, IR, Bratoiu, I., Rezus, II, Richter, P., Tamba, BI e Rezus, E. (2022). Osteoartrite da articulación temporomandibular: mecanismos patóxenos que implican a cartilaxe e o óso subcondral e potenciais estratexias terapéuticas para a rexeneración articular. Int J Mol Sci, 24(1). doi.org/10.3390/ijms24010171

Ferrillo, M., Giudice, A., Marotta, N., Fortunato, F., Di Venere, D., Ammendolia, A., Fiore, P. e de Sire, A. (2022). Xestión da dor e rehabilitación para a sensibilización central nos trastornos temporomandibulares: unha revisión exhaustiva. Int J Mol Sci, 23(20). doi.org/10.3390/ijms232012164

Santana-Mora, U., López-Cedrun, J., Mora, MJ, Otero, XL, & Santana-Penin, U. (2013). Trastornos temporomandibulares: síndrome do lado masticatorio habitual. PLoS ONE, 8(4), e59980. doi.org/10.1371/journal.pone.0059980

Urbanski, P., Trybulec, B. e Pihut, M. (2021). A aplicación de técnicas manuais na relaxación dos músculos masticatorios como terapia complementaria no tratamento de trastornos da articulación temporomandibular. Int J Environ Res Public Health, 18(24). doi.org/10.3390/ijerph182412970

retratação

Comprensión da estimulación muscular eléctrica: unha guía

Comprensión da estimulación muscular eléctrica: unha guía

Can incorporating electrical muscle stimulation help control pain, strengthen muscles, increase physical function, retrain lost movements, and/or manage inflammation for individuals experiencing neck and back pain?

Comprensión da estimulación muscular eléctrica: unha guía

Female doctor placing myostimulation physical therapy equipment on patient’s back

Electric Muscle Stimulation

Electrical muscle stimulation or E-stim is a physical therapy used to reactivate the muscles’ ability to contract. E-stim uses devices that transmit electrical impulses through the skin to target nerves and/or muscles. The most common forms include

  • Transcutaneous electric nerve stimulation, or TENS, is the most well-known type of electrical stimulation that offers devices that can be used at home or on the go.
  • Electrical muscle stimulation or EMS.
  • In physical therapy, E-stim stimulates muscles to contract, strengthening them and encouraging blood circulation.
  • Blood circulation can directly affect the condition of muscle tissue.
  • Electrical muscle stimulation is also used in spinal cord injury and other neuromuscular conditions. (Ho, C. H. et al., 2014)

E-stim

During treatment, electrodes are hooked to an electric stimulation machine and placed around the affected neck or back area.

  • The electrodes will be placed on the skin for most neck or back injuries.
  • The placement of the electrodes depends on the reason for treatment and the depth or superficiality of the electrical stimulation.
  • The electrodes are often placed near a motor point of a muscle to ensure the correct contraction.
  • The therapist will adjust the controls of the stimulation machine to achieve thorough muscle contraction with minimal discomfort.
  • Stimulation can last 5 – 15 minutes, depending on the treatment plan and injury severity.

Spinal Joint Stabilization

Activation of the muscles may help increase spinal joint stability, improving problems with spinal instability. (Ho, C. H. et al., 2014) Electric muscle stimulation is thought to enhance the exercise program a therapist prescribes to help maintain joint stability. Electrical stimulation may also help build muscle strength and endurance. (Veldman, M. P. et al., 2016) Muscle endurance is the repetitions a muscle can contract before it fatigues.

Healing and Pain Management

Electric muscle stimulation therapy can enhance tissue healing and help manage inflammation by reducing swelling and increasing circulation. It can reduce pain sensations by blocking nerve transmission at the spinal cord. (Johnson, M. I. et al., 2019) A healthcare professional may suggest a TENS or take-home electric stimulation unit to manage symptoms. (Johnson, M. I. et al., 2019)

Tratamento

Interdisciplinary therapies tailored to an individual’s specific back or neck pain have been found to provide positive results. Exercise, yoga, short-term cognitive behavioral therapy, biofeedback, progressive relaxation, massage, manual therapy, and Acupuntura are recommended for neck or back pain. (Chou, R. et al., 2018) Taking non-steroidal anti-inflammatory medications may also help. Electrical muscle stimulation could be an effective neck or back treatment.

Individuals unsure whether they need or would benefit from electrical should discuss symptoms and conditions with a primary physician, healthcare provider, or specialist to guide them in the right direction and determine the best treatment. Injury Medical Chiropractic and Functional Medicine Clinic focuses on what works for the patient and strives to better the body through researched methods and total wellness programs. Using an integrated approach, we treat injuries and chronic pain syndromes through personalized care plans that improve ability through flexibility, mobility, and agility programs personalized to the individual to relieve pain. If other treatment is needed, Dr. Jimenez has teamed up with the top surgeons, clinical specialists, medical researchers, and premier rehabilitation providers to provide the most effective treatments.


Dor da columna torácica


References

Ho, C. H., Triolo, R. J., Elias, A. L., Kilgore, K. L., DiMarco, A. F., Bogie, K., Vette, A. H., Audu, M. L., Kobetic, R., Chang, S. R., Chan, K. M., Dukelow, S., Bourbeau, D. J., Brose, S. W., Gustafson, K. J., Kiss, Z. H., & Mushahwar, V. K. (2014). Functional electrical stimulation and spinal cord injury. Physical medicine and rehabilitation clinics of North America, 25(3), 631–ix. doi.org/10.1016/j.pmr.2014.05.001

Veldman, M. P., Gondin, J., Place, N., & Maffiuletti, N. A. (2016). Effects of Neuromuscular Electrical Stimulation Training on Endurance Performance. Frontiers in physiology, 7, 544. doi.org/10.3389/fphys.2016.00544

Johnson, M. I., Jones, G., Paley, C. A., & Wittkopf, P. G. (2019). The clinical efficacy of transcutaneous electrical nerve stimulation (TENS) for acute and chronic pain: a protocol for a meta-analysis of randomised controlled trials (RCTs). BMJ open, 9(10), e029999. doi.org/10.1136/bmjopen-2019-029999

Chou, R., Côté, P., Randhawa, K., Torres, P., Yu, H., Nordin, M., Hurwitz, E. L., Haldeman, S., & Cedraschi, C. (2018). The Global Spine Care Initiative: applying evidence-based guidelines on the non-invasive management of back and neck pain to low- and middle-income communities. European spine journal : official publication of the European Spine Society, the European Spinal Deformity Society, and the European Section of the Cervical Spine Research Society, 27(Suppl 6), 851–860. doi.org/10.1007/s00586-017-5433-8

Tratamentos non cirúrxicos innovadores para puntos gatillo musculoesqueléticos

Tratamentos non cirúrxicos innovadores para puntos gatillo musculoesqueléticos

Poden os individuos que tratan con puntos gatillo musculoesqueléticos buscar tratamentos non cirúrxicos para reducir a dor nas súas extremidades?

introdución

O sistema músculo-esquelético ten varios músculos, tendóns, ligamentos e tecidos brandos que permiten que as extremidades inferiores e superiores funcionen en múltiples tarefas que a persoa está a realizar. Desde actividades físicas ata relaxarse ​​ou simplemente facer recados, o sistema músculo-esquelético ten unha relación marabillosa con todos os distintos sistemas do corpo. Axuda a protexer os órganos vitais de factores ambientais e lesións. Non obstante, cando os factores ambientais ou as lesións afectan ao corpo, moitos perfís de risco superpostos afectan aos cuadrantes superior e inferior, afectando así aos músculos e aos tecidos brandos. Cando o sistema musculoesquelético comeza a sentir síntomas de dor e molestias, pode causar dor visceral-somática referida en diferentes lugares do corpo e provocar o desenvolvemento de puntos gatillo nos tecidos musculares. Isto fai que o individuo experimente unha dor e unha incomodidade insoportables e busque tratamento para reducir os síntomas similares á dor. O artigo de hoxe ofrécenos unha comprensión dos puntos gatillo musculoesqueléticos e como varios tratamentos non cirúrxicos poden aliviar os puntos gatillo musculoesqueléticos no corpo. Comentamos con provedores médicos asociados certificados que consolidan a información dos nosos pacientes para avaliar problemas similares á dor que afectan o seu sistema músculo-esquelético que se correlacionan coa dor do punto desencadeante. Tamén informamos e guiamos aos pacientes sobre varios tratamentos non cirúrxicos e facemos aos seus provedores médicos asociados preguntas complicadas para integrar un plan de tratamento personalizado para reducir a dor do punto gatillo musculoesquelético. O doutor Jiménez, DC, inclúe esta información como servizo académico. retratação.

 

Comprensión dos puntos gatillo musculoesqueléticos

Adoita experimentar dor nas pernas, brazos, mans e pés ao longo do día? Cantas veces experimenta síntomas de rixidez e molestias no pescozo, o ombreiro ou as costas? Ou sentes sensacións de formigueo e adormecemento nas mans e nos pés? Na maioría das veces, moitas persoas que están experimentando estes problemas de dor superpostos no seu sistema músculo-esquelético poden ter puntos gatillo nas súas fibras musculares. Os puntos gatillo forman parte dunha enfermidade musculoesquelética dolorosa coñecida como síndrome de dor miofascial. Esta dolorosa condición musculoesquelética constitúe un punto hiperirritable dentro da banda tensa do sistema músculo-esquelético, causando dor ao ser comprimido. (Lavelle et al., 2007) Cando unha persoa está lidando con puntos gatillo musculoesqueléticos, moitas veces experimentará dor e molestias referidas, disfunción motora e problemas autonómicos. Isto débese a que cando moitas persoas experimentan dor nos cuadrantes musculares superiores ou inferiores, tratan a dor referida dos músculos afectados. Cando os músculos afectados teñen rexións musculares tenras anormais, pode levar a movementos alterados asociados cos músculos afectados en calquera área articular. (Macdonald, 1980)

 

 

Ademais, os puntos gatillo musculoesqueléticos pódense identificar como latentes ou activos en función do desenvolvemento de onde se orixina a dor dentro do sistema musculoesquelético. Ata ese punto, cando os factores ambientais ou as lesións desenvolven puntos gatillo, aparecen síntomas similares á dor como a rixidez muscular, a disfunción e o rango de movemento restrinxido cando un especialista en dor está a avaliar unha persoa. (Shah et al., 2015) Afortunadamente, os puntos gatillo musculoesqueléticos non son difíciles de tratar unha vez que a fonte da dor está situada no sistema musculoesquelético. Isto débese a que os tratamentos non cirúrxicos axudan a xestionar os síntomas similares á dor inactivando os puntos gatillo e restaurando os músculos resistentes afectados ao seu rango completo de movemento. (Rubin, 1981)

 


O enfoque non cirúrxico do benestar-vídeo


Tratamentos non cirúrxicos para puntos gatillo musculoesqueléticos

Cando se trata de tratar os puntos gatillo musculoesqueléticos, moitas persoas buscan varios tratamentos para reducir os síntomas similares á dor. Dado que os puntos gatillo musculoesqueléticos poden variar desde unha incomodidade leve ata unha dor intensa, poden afectar as actividades diarias dunha persoa e provocar que sexan miserables. Afortunadamente, os puntos gatillo musculoesqueléticos pódense reducir mediante tratamentos non cirúrxicos. Os tratamentos non cirúrxicos poden variar dependendo da gravidade da dor puntos gatillo no sistema músculo-esquelético. Ao mesmo tempo, moitas persoas poden ter numerosas terapias non cirúrxicas xa que son personalizables, rendibles e personalizadas para o tratamento da persoa. A continuación móstranse algúns tratamentos non cirúrxicos que poden axudar a aliviar os puntos gatillo musculoesqueléticos.

 

A quiropraxia

 

A atención quiropráctica utiliza a manipulación mecánica e manual do sistema musculoesquelético e pode axudar a reducir os efectos de solapamento dos puntos gatillo musculoesqueléticos. Os quiroprácticos incorporan varias técnicas e presión isquémica para aliviar a dor e proporcionar alivio. (Vernon & Schneider, 2009) Ademais, os quiroprácticos poden localizar os puntos gatillo presionando sobre o tecido muscular ou manipulando as fibras musculares. Os quiroprácticos tamén poden combinar a terapia de masaxe para aliviar os puntos gatillo e os síntomas de dor asociados para restaurar o corpo a unha función óptima. Thé a combinación pode incorporar varias técnicas para aumentar a circulación sanguínea ao músculo afectado, axudar a romper o tecido cicatricial inflexible e axudar a restaurar a función muscular das extremidades. 

 

Acupuntura

Outra forma de tratamento non cirúrxico para reducir os puntos gatillo musculoesqueléticos é a acupuntura. A acupuntura incorpora agullas sólidas e delgadas colocadas en varios puntos de acupuntura do corpo por un profesional. O que fai a acupuntura é que, cando as agullas se colocan nos puntos de acupuntura do músculo afectado, pode axudar a estimular o sistema nervioso e axudar a facilitar os produtos químicos naturais que alivian a dor do corpo para iniciar o proceso de curación. Ademais, cando as persoas incorporan acupuntura para reducir os puntos gatillo musculoesqueléticos, a entrada sensorial que lles está causando dor redúcese e pode proporcionar un alivio prolongado. (Melzack, 1981)

 

Axustes de estilo de vida

Cando se trata de reducir os puntos gatillo e combinar tratamentos non cirúrxicos, moitas persoas que tratan con perfís de dor superpostos de puntos gatillo musculoesqueléticos poden facer axustes de estilo de vida para evitar o seu desenvolvemento. Facer pequenos axustes nos ambientes de traballo e de vida dunha persoa pode reducir o estrés de ser un cofactor para desenvolver puntos gatillo nas fibras musculares. Outros pequenos axustes como mellorar a postura e empregar técnicas de relaxación como ioga, meditación ou exercicios de respiración profunda poden axudar a reducir o estrés muscular e a tensión da vida cotiá. A incorporación de tratamentos non cirúrxicos para reducir e xestionar os desencadenantes musculoesqueléticos pode proporcionar un resultado positivo e beneficioso para mellorar a función muscular e permitir que os individuos vivan vidas máis saudables. 

 


References

Lavelle, ED, Lavelle, W. e Smith, HS (2007). Puntos gatillo miofasciais. Anesthesiol Clin, 25(4), 841-851, vii-iii. doi.org/10.1016/j.anclin.2007.07.003

Macdonald, AJR (1980). Rexións musculares anormalmente sensibles e movementos dolorosos asociados. Dor, 8(2), 197-205. doi.org/10.1016/0304-3959(88)90007-3

Melzack, R. (1981). Puntos gatillo miofasciais: relación coa acupuntura e mecanismos da dor. Arquivos de Medicina Física e Rehabilitación, 62(3), 114-117. www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/6972204

Rubin, D. (1981). Síndromes de puntos gatillo miofasciales: un enfoque para la gestión. Arquivos de Medicina Física e Rehabilitación, 62(3), 107-110. www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/6453568

Shah, JP, Thaker, N., Heimur, J., Aredo, JV, Sikdar, S. e Gerber, L. (2015). Puntos gatillo miofasciais antes e agora: unha perspectiva histórica e científica. PM R, 7(7), 746-761. doi.org/10.1016/j.pmrj.2015.01.024

Vernon, H. e Schneider, M. (2009). Xestión quiropráctica de puntos gatillo miofascial e síndrome de dor miofascial: unha revisión sistemática da literatura. J Physiol Manipulativo Ter, 32(1), 14-24. doi.org/10.1016/j.jmpt.2008.06.012

retratação